Η δουλειά του συνδέεται συνήθως αρχικά με τους φωβ και τον μετά με τον εξπρεσιονισμός. 

Γεννήθηκε στο Παρίσι σε φτωχή οικογένεια σε ένα κελάρι, αφού το σπίτι τους είχε καταστραφεί στην πολιορκία της πόλης από τους Πρώσους το 1871. 

Αρχικά εκπαιδεύτηκε ως συντηρητής και ζωγράφος σε γυαλί μέχρι το 1890. Η ζωγραφική στο γυαλί, με τα χαρακτηριστικά χοντρά περιγράμματα στις φιγούρες, επηρέασε το μετέπειτα εικαστικό ύφος του. 

Το 1891 μπήκε στην Ecole des Beaux-Arts, όπου είχε καθηγητή τον Moreau.

Το 1894 κέρδισε ένα σημαντικό βραβείο και από το 1895 έπαιρνε μέρος σε ιστορικές εκθέσεις, όπως σ’ αυτές του Salon d’Automne. 

Εκεί γνώρισε τους φωβιστές (Matisse, Marquet κλπ.) και άρχισε να παίρνει μέρος στις εκθέσεις τους. Τα χρώματά του δεν ήταν ποτέ τόσο πλούσια και φωτεινά όπως των υπόλοιπων μελών, ενώ από τότε είχε δημιουργήσει προσωπικό ύφος.

Το 1907 ξεκινά μια σειρά που απεικονίζει δικαστές, πόρνες και κλόουν, οι οποίες αποτελούν ηθικές αλληγορίες και εμπεριέχουν κοινωνική κριτική. 

Ενδιαφέρθηκε για τον πνευματισμό και τον υπαρξισμό και ήταν στενός φίλος του φιλόσοφου Maritain.

Μετά το 1917 αφοσιώθηκε σε θρησκευτικά θέματα. 

Έκανε την πρώτη ατομική του έκθεση το 1910, η οποία επηρέασε τους γερμανούς εξπρεσιονιστές με τα βαριά, σκούρα χρώματα και τα χοντρά μαύρα περιγράμματα.

Εξέθεσε μια από τις γνωστότερες σειρές του με τίτλο Miserere, που αναφέρεται στα Πάθη, το 1948. 

Προς το τέλος της ζωής του κατέστρεψε γύρω στα 300 έργα του, ίσως επειδή καταλάβαινε ότι δεν θα προλάβαινε να τα τελειώσει όπως θα ήθελε.