ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥΣ

Μια περιήγηση
στον κόσμο της τέχνης.

Ζωγράφοι, έργα και διαδρομές.
Ένα αρχείο για να ανακαλύπτουμε την τέχνη, πέρα από εποχές και σύνορα.

Από το αρχείοΠρόσωπα & έργα

YANG QIAN (1959-

Κινέζος ζωγράφος που σπούδασε τέχνη από το 1982 στο Sichuan .    Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ, στο Πανεπιστήμιο της Florida , απ’ όπου αποφοίτησε το 1988.  Διδάσκει τέχνη από διάφορες θέσεις στην Κίνα, αλλά και σε επισκέψεις του στις ΗΠΑ, και ζει στο Πεκίνο.    Έχει κάνει πολλές εκθέσεις τόσο στην πατρίδα του όσο και στο εξωτερικό.  Συχνά τα έργα του κάνουν αναφορές στη δυτική ζωγραφική και γενικότερα το ύφος του είναι δυτικότροπο.  Ασχολήθηκε με διαφορετικές θεματολογίες (πάντοτε ποιητικά ρεαλιστικές), η γνωστότερη σειρά του όμως είναι αυτή που απεικονίζει γυναικείες προσωπογραφίες ή γυμνά – οι γυναίκες είναι συνήθως από την Άπω Ανατολή - που βρίσκονται σε μπάνια θολά από ατμούς ή σε αίθουσες καραόκε.    Η ατμόσφαιρα όμως είναι πάντοτε ομιχλώδης.  Γενικά χρησιμοποιεί την δεξιότητά   του να παράγει «θολά», μυστηριώδη, ατμοσφαιρικά περιβάλλοντα, μπερδεύοντας έτσι τα όρια ανάμεσα στην παραίσθηση και την πραγματικότητα.  ...

MAURICE ESTEVE (1904-2001)


 

Γάλλος ζωγράφος γεννημένος σε μικρή επαρχιακή πόλη. 

 


Το 1913 η οικογένειά του μετακόμισε στο Παρίσι. 

 


Αρχικά δούλεψε ως σχεδιαστής σε εργοστάσιο υφαντουργίας στη Βαρκελώνη (1923).

 

Επισκεπτόταν συχνά το Λούβρο και επηρεάστηκε ιδιαίτερα από τους Uccello και Fouquet και από τους μοντέρνους από τον Cezanne. 

 



Από την πρώιμη παραστατική του περίοδο

Ουσιαστικά ήταν αυτοδίδακτος, εκτός από ένα χρόνο παρακολούθησης το 1924 σε ένα ελεύθερο εργαστήριο ζωγραφικής, όπου επινόησε ένα είδος συνδυασμού κυβισμού και φωβισμού. 

 


Από το 1928 άρχισε να απομακρύνεται από τον ρεαλισμό και να επηρεάζεται στο χρώμα τουλάχιστον από τους Matisse, Bonnard κ.α.

 


Έκανε την πρώτη του ατομική έκθεση το 1930. Το 1937 ήταν βοηθός του Delaunay στην κατασκευή τεράστιων διακοσμητικών έργων για τη Διεθνή Έκθεση Παρισιού. 

 


Στα 40ς οι στυλιζαρισμένες φιγούρες του έγιναν απόλυτα αφηρημένες με σχήματα που διαπλέκονται και πλούσια χρώματα, ενώ ασχολήθηκε και με τις ακουαρέλες, το κολλάζ, τον σχεδιασμό υφασμάτων και τις τοιχογραφίες. 

 


Το 1957 μάλιστα δημιούργησε βιτρό για μια εκκλησία. 

 


Πήρε μέρος στη Μπιενάλε της Βενετίας το 1954. 

 

 

Είναι μέλος της ετερόκλητης Σχολής του Παρισιού, που έγινε γνωστή μεταπολεμικά. 

 


Είναι επίσης από τους βασικούς εκπροσώπους (με τους Riopelle, Bazaine κ.ά.) της ευρωπαϊκής λυρικής αφαίρεσης, που ανέπτυξε ένα είδος αφηρημένης τέχνης με ποιητική διάθεση.

 


 


Σχεδιασμός υφάσματος

Πρώιμη αυτοπροσωπογραφία