JOHN WILLSON CARMICHAEL (1799-1868)

 

Βρετανός ζωγράφος που ειδικεύτηκε στη θαλασσογραφία και στη ζωγραφική τοπίου. 

Γεννήθηκε στο Newcastle. Ο πατέρας του δούλευε σε ναυπηγεία. 

Δεν γνωρίζουμε πολλά για τα νεανικά του χρόνια, ξέρουμε όμως ότι νεαρός έγινε ναυτικός για 3 χρόνια σε ένα πλοίο που έκανε μεταφορές μεταξύ Ισπανίας και Πορτογαλίας. 

Όταν επέστρεψε δούλεψε με τον πατέρα του. Τον ελεύθερο χρόνο του ζωγράφιζε. 

Τελικά εγκατέλειψε τη δουλειά στα ναυπηγεία και άρχισε να ζει ως ζωγράφος και μινιατουρίστας. 

Αρχικά έκανε ιστορικά έργα με επιτυχία. Σύντομα επικεντρώθηκε στο τοπίο. 

Το 1846, όταν μετακόμισε στο Λονδίνο είχε ήδη κάνει όνομα ως θαλασσογράφος. 

Το 1855, κατά τη διάρκεια του πολέμου της Κριμαίας, στάλθηκε στη Βαλτική για να κάνει σχέδια για ένα ειδησεογραφικό περιοδικό. 

"Η πολιορκία του Sveaborg"  και σχετικά σχέδιά του που δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό με το οποίο συνεργαζόταν.

Μεταξύ 1832 και 1862 εξέθεσε πολλές φορές έργα του στη Royal Academy και αλλού. 

Το 1863 μετακόμισε με τη γυναίκα του σε μικρή σχετικά παραθαλάσσια πόλη, όπου συνέχισε να ζωγραφίζει ως το τέλος του, παρά τα προβλήματα υγείας του. 

Υπήρξε προικισμένος θαλασσογράφος. Τα έργα του διαθέτουν ένα ιδιαίτερο «θαμπό» φως και συχνά απεικονίζουν τρικυμισμένα θαλασσινά τοπία.

Αρχαία τριήρης

MARIA BLANCHARD(1881-1932)

 

Ισπανίδα ζωγράφος γεννημένη στο Santander. 

Γεννήθηκε με παραμορφώσεις στο σώμα (σπονδυλική στήλη κ.α.) και από παιδί περπατούσε με μπαστούνι. 

Στο σχολείο την πείραζαν και την αποκαλούσαν «η μάγισσα». 

Όλα αυτά της δημιουργούσαν διαρκή μελαγχολία και ψυχικά προβλήματα. 

Στράφηκε στη ζωγραφική για να εκφράσει τη θλίψη της. Ο πατέρας της, που ήταν δημοσιογράφος, τη στήριζε σ’ αυτό. 

Το 1903 πήγε στη Μαδρίτη και σπούδασε τέχνη στην Ακαδημία Καλών Τεχνών San Fernando. 

Το 1908 κέρδισε το τρίτο βραβείο στην Εθνική Έκθεση Καλών Τεχνών. 

Το 1909 μια υποτροφία από τις αρχές της πόλης της τής επέτρεψε να συνεχίσει σπουδές στο Παρίσι. 

Εκεί ανακάλυψε τον κυβισμό και επηρεάστηκε κυρίως από τους Gris, με τον οποίο δέθηκε με στενή φιλία, και Lipchitz. 

Το 1914 αναγκάστηκε λόγω του πολέμου να επιστρέψει στη Μαδρίτη, όπου το 1915 εξέθεσε στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης. 

Το 1916, πριν τελειώσει ο πόλεμος, επέστρεψε στο Παρίσι, όπου έζησε ως τον θάνατό της. 

Γνωρίστηκε με πολλούς κυβιστές κα ανέπτυξε ένα προσωπικό ιδίωμα στα πλαίσια του ύφους αυτού. Ήταν μάλιστα μέλος της κυβιστικής ομάδας Section d’Or. 

Μετά το 1920 έγινε περισσότερο γνωστή και εξέθεσε σε Βέλγιο και Γαλλία. 

Ο θάνατος του Gris το 1927 της προκάλεσε μεγάλη λύπη και βυθίστηκε σε κατάθλιψη. Από την Ισπανία ήρθαν να ζήσουν μαζί της για να τη βοηθήσουν η αδελφή της ανίψια της, αλλά η κατάσταση της, τόσο της υγείας όσο και η οικονομική, χειροτέρευαν ως τον θάνατό της στα 51 της. 

Με την πάροδο του χρόνου η δουλειά της έγινε πιο παραστατική, αλλά και εκφραστική. 

Τα θέματά της, όπως και η ζωή της, ήταν μελαγχολικά. 

Έκανε σειρά έργων με θέμα τη μητρότητα. 

Αυτοπροσωπογραφία

ISODA KORYUSAI (1735-1790)

 

Ιάπωνας χαράκτης και ζωγράφος της τεχνοτροπίας ukiyo-e. 

 

Αρχικά εργάστηκε ως σαμουράι σε μια «οικογένεια» σαμουράι. 

 

 

 

Μετά τον θάνατο του επικεφαλής της ομάδας έγινε ronin, δηλαδή χωρίς αφέντη και το 1769 πήγε στο Edo(το σημερινό Τόκιο). 

Από τότε έγινε σχεδιαστής χαρακτικών με το καλλιτεχνικό όνομα Haruhiro. 

 

Τα πρώτα του σχέδια είχαν ως θέμα ακριβώς τους σαμουράι. Το 1770 πέθανε ο γνωστός μετρ του είδους Harunobu, οπότε ο Isoda άρχισε να κάνει χαρακτικά με θέματα του εκλιπόντος, που αφορούσαν δηλαδή τη ζωή σε κακόφημες γειτονιές (γκέισες, πορνεία κλπ.). 

 

Ζευγάρι που κάνει έρωτα, ενώ δεξιά, στο παραβάν, διακρίνεται μέρος του προσώπου ενός ηδονοβλεψία

Υπήρξε παραγωγικότατος και φιλοτέχνησε πολλές σειρές από χαρακτικά. 

 

Το 1782 του απονεμήθηκε από την αυτοκρατορική αυλή ένας ειδικός βουδιστικός τίτλος τιμής (hokkyo), τον οποίο έκτοτε χρησιμοποιούσε ως μέρος της υπογραφής του. 

 

Το γεγονός αυτό ήταν ασυνήθιστο για έναν σαμουράι, που ήταν κάτι σαν προλετάριοι της εποχής στη χώρα. 

 

Σήμερα είναι γνωστά γύρω στα 2500 χαρακτικά του (κατά μέσον όρο έφτιαχνε 4 την εβδομάδα). 

 

Φιλοτέχνησε τη μεγαλύτερη σειρά χαρακτικών (140) με θέμα καλλονές της εποχής. 

 

Άλλα θέματά του ήταν φυτά και πουλιά, καθώς και πολλά ερωτικά σχέδια. 

 

Αν και εξαιρετικά επιτυχημένος και δημοφιλής, είχε λίγους μαθητές.