LEE KRASNER (1908-1984)

 

Αμερικανίδα ζωγράφος του αμερικάνικου αφηρημένου εξπρεσιονισμού. 

Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη σε φτωχή εβραϊκή οικογένεια από την Ουκρανία (αργότερα απομακρύνθηκε από την ιουδαϊκή θρησκεία θεωρώντας την μισογύνικη). 

Άρχισε να ζωγραφίζει από έφηβη. 

Σπούδασε τέχνη έως το 1932. Αρχικά ενδιαφέρθηκε για τον μεταϊμπρεσιονισμό, έχοντας απαρνηθεί τον ακαδημαϊσμό. 

Από το 1937 έπαιρνε μαθήματα από τον αφηρημένο ζωγράφο Hans Hofmann, ο οποίος έκανε πιο μοντέρνες τις απόψεις της. 

Έβγαζε τα προς το ζειν δουλεύοντας ως σερβιτόρα. Έπαιρνε επίσης μέρος σε δημόσιο πρόγραμμα δημιουργίας τοιχογραφιών, αν και η προσωπική της δουλειά ήταν ήδη αφηρημένη. 

Απο τοιχογραφία της

Κατά τη διάρκεια του πολέμου εργάστηκε δημιουργώντας προπαγανδιστικά κολλάζ για την κρατική War Services.

Πειραματίστηκε με μορφές κυβισμού και από το 1940 ήταν μέλος της American Abstract Artists, όπου γνώρισε πολλούς μετέπειτα διάσημους αφηρημένους ζωγράφους. 

Δημιούργησε την πρώτη γνωστή της σειρά (Little Image) μεταξύ 1946-49 με έργα που θυμίζουν ιερογλυφικά. 

Μεταξύ 1951-55 φιλοτέχνησε σειρά από ζωγραφικά κολλάζ που αποτελούνταν από μέρη ήδη ζωγραφισμένων έργων της. 

Μεταξύ 1956-61 φιλοτέχνησε τις Earth Green και Umber Series (η δεύτερη μεταξύ 1959-61, όταν υπέφερε από αϋπνίες). 

Μετά το 1962 άρχισε να χρησιμοποιεί έντονα χρώματα για τα πάντοτε αφηρημένα της έργα. 

Από το 1942 ήταν σύντροφος του Pollock. 

Παντρεύτηκαν το 1945 και επηρέασαν ο ένας τη δουλειά του άλλου. 

Η σχέση τους ήταν θυελλώδης. Χώρισαν το 1956, λίγο πριν τον θάνατο του τελευταίου, που ήταν πλέον αλκοολικός.

Πρώιμη αυτοπροσωπογραφία της

THEODORE CHASSERIAU (1819-1856)

 

Εσθήρ

 

Γάλλος ρομαντικός ζωγράφος γεννημένος στον Άγιο Δομίνικο, που τότε ήταν ισπανική αποικία. 

 

Από το Macbeth του Σέξπιρ

Ο πατέρας του ήταν Γάλλος ταξιδευτής και τυχοδιώκτης, που είχε φτάσει εκεί 17 χρόνια πριν και η μητέρα του κόρη ενός μιγά κτηματία. 

 

Το 1820 η οικογένεια μετακόμισε στο Παρίσι, όπου έδειξε από παιδί το ταλέντο του στο σχέδιο. 

 

Το 1830, 11 μόλις ετών, υπήρξε ο νεότερος που έγινε αποδεκτός στο εργαστήριο του διάσημου τότε Ingres. 

 

Ανδρομέδα

Έγινε ο αγαπημένος του μαθητής και τον θεωρούσε διάδοχό του. 

 

Αρχικά ζωγράφιζε νεοκλασικά, όπως ο δάσκαλός του. 

 

Όταν όμως ο Ingres έφυγε για τη Ρώμη το 1834, ο Chasseriau επηρεάστηκε άμεσα από τον Delacroix, του οποίου τα πλούσια χρώματα απεχθανόταν ο Ingres. 

 

Εξέθεσε πρώτη φορά στο Salon το 1836, στα 17 του, ένα ιστορικό έργο, το οποίο κέρδισε το τρίτο μετάλλιο στην κατηγορία του. 

 

Το 1840 πήγε κι αυτός στη Ρώμη, σχεδίασε τοπία, μελέτησε τους αναγεννησιακούς και συγκρούστηκε με τον Ingres, ο οποίος είχε πικραθεί από τη στροφή στο έργο του μαθητή του. 

 

Την περίοδο αυτή ζωγράφισε μυθολογικά έργα με βασικό στοιχείο το γυναικείο γυμνό, για το οποίο ανέπτυξε προσωπική άποψη. 

 

Ζωγράφισε επίσης πορτρέτα και θρησκευτικά θέματα και το 1843 εικονογράφησε μια εκκλησία στο Παρίσι. 

 

Ανάμεσα στους υποστηρικτές του ήταν και ο Theopile Gautier. 

 

Υπήρξε επίσης παραγωγικότατος σχεδιαστής, ενώ φιλοτέχνησε 18 χαρακτικά ως εικονογράφηση του Οθέλλου. 

 

Το 1846 έκανε το πρώτο ταξίδι του στην Αλγερία, επηρεάστηκε από τη χώρα και φιλοτέχνησε και αρκετά οριενταλιστικά έργα. 

 

Πέθανε μόλις 37 ετών. Η κακή υγεία του χειροτέρευσε πολύ λόγω της υπερκόπωσης από την εξαντλητική δουλειά σε δημόσιες τοιχογραφίες σε ναούς. 

 

Θεωρείται ότι προσπάθησε να συνδυάσει τον κλασικισμό του Ingres με τον πλούτο και τον ρομαντισμό του Delacroix. 

 

Με τη σειρά του επηρέασε τους Puvis de Chavannes και Moreau.

 

 

Μέρος από κατεστραμμένη στις ταραχές της Παρισινής Κομούνας τοιχογραφία του

 

 

 

Αυτοπροσωπογραφία στα 16 του 

FORTUNATO DEPERO (1892-1960)

 

Ιταλός φουτουριστής ζωγράφος, γλύπτης, γραφίστας και συγγραφέας. 

 

Μεγάλωσε στη μικρή πόλη Rovereto στη Βόρεια Ιταλία, όπου ήταν βοηθός μαρμαρογλύπτη. 

 

Εκεί έκανε την πρώτη του έκθεση. 

 

Το 1913 ανακάλυψε τον φουτουρισμό και το 1914 πήγε στη Ρώμη. 

 

Εκεί γνώρισε τον Balla, με τον οποίο το 1915 έγραψε ένα φουτουριστικό μανιφέστο, και άρχισε να κάνει σκηνικά και κοστούμια για μπαλέτο. 

 

Το 1919 άνοιξε ένα χώρο τέχνης στο Rovereto όπου παράγονταν κυρίως φουτουριστικά αντικείμενα (παιχνίδια, έπιπλα, χαλιά κλπ.), ενώ το 1925 αντιπροσώπευσε τους φουτουριστές σε διεθνή έκθεση στο Παρίσι. 

 

Ενδιαφερόταν πάντοτε για το ντιζάιν και την κατασκευή κάθε είδους χρηστικών αντικειμένων, αλλά και για τη διαφήμιση, και προσπαθούσε να σπάσει τα όρια ανάμεσα στην «εφαρμοσμένη» και την «καθαρή» τέχνη. 

 

Διαφήμιση για το Campari

Το 1927 έφτιαξε ένα βιβλίο για την εικαστική δουλειά του που είχε σχήμα μπουκαλιού. 

 

Το 1928 μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, όπου τα έργα του δεν γνώρισαν επιτυχία, αν και έφτιαξε σκηνικά, κοστούμια για θέατρο και εξώφυλλα περιοδικών.

 

 

 

Το 1930 επέστρεψε στην Ιταλία και στα 30ς και 40ς συνέχισε να ζωγραφίζει στο ίδιο κλίμα, αν και ο φουτουρισμός δεν ήταν πλέον στην πρώτη γραμμή, κυρίως λόγω της σύνδεσής του με τον ιταλικό φασισμό. 

 

Το 1947 ξαναπήγε στις ΗΠΑ, όπου εξέδωσε την αυτοβιογραφία του και τελικά επέστρεψε στα 50ς στην πατρίδα του, όπου ίδρυσε στο Rovereto το μοναδικό μουσείο φουτουριστικής τέχνης (λειτουργεί μέχρι σήμερα). 

 

Η δουλειά του δίνει συχνά έμφαση στο διακοσμητικό στοιχείο. 

 

Δημιούργησε έναν προσωπικό, πολύχρωμο κόσμο, κατοικημένο από φιγούρες που θυμίζουν ρομπότ ή παιχνίδια.