DAN ATTOE (1975-

 Αμερικανός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας γεννημένος στην πολιτεία της Washington. 

 

Στα παιδικά του χρόνια έζησε σε πολλά μέρη λόγω των μεταθέσεων του πατέρα του, που εργαζόταν στην Υπηρεσία Δασών. 

 

Αποφοίτησε το 1998 και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Iowa ως το 2004. Εκθέτει από το 2003. 

 

Στη συνέχεια παρακολούθησε μαθήματα γραφής και το 2024 δημοσίευσε το πρώτο του μυθιστόρημα. 

 

Πριν αρχίσει να εκθέτει τακτικά έκανε διάφορες δουλειές για να ζήσει. 

 

Σήμερα, παράλληλα με την τέχνη του, διατηρεί κατάστημα τατού.  

 

Υπήρξε από τους ιδρυτές της ομάδας τέχνης Paintallica, από την οποία αποχώρησε το 2017.

 

 Η ζωγραφική του απεικονίζει με λεπτομέρειες τοπία, συχνά ατμοσφαιρικά, που μερικές φορές ανήκουν στο χώρο του φανταστικού. 

 

Στο μεγαλείο της φύσης παρεμβαίνουν συχνά άνθρωποι – εισβολείς, οι οποίοι φαίνονται μοιάζουν χαμένοι στα δικά τους θέματα και αδιάφοροι για την ομορφιά που τους περιβάλλει, ενώ μερικές φορές τα έργα του περιέχουν και λέξεις ή φράσεις. 

 

Τα έργα του μοιάζουν να ασκούν κριτική, αλλά με χιούμορ και συμπάθεια, στον απασχολημένο με καθημερινά προβλήματα σύγχρονο άνθρωπο.

 

Ωστόσο πολλά από αυτά είναι μυστηριώδη και μοιάζουν να αφηγούνται παράξενες ιστορίες.

 

 Κατασκευάζει επίσης γλυπτά από νέον.

 

 

ARMANDO REVERON (1889-1954)

 

Ζωγράφος και γλύπτης από τη Βενεζουέλα. 

 

Γεννήθηκε στο Καράκας και πήρε τα πρώτα μαθήματα σχεδίου από έναν θείο του. 

 

Στα 12 του προσβλήθηκε από τυφοειδή πυρετό, πράγμα που του δημιούργησε ψυχικά προβλήματα για την υπόλοιπη ζωή του. 

 

Το 1908 μπήκε στην Καλών Τεχνών του Καράκας. 

 

Το 1911 κέρδισε ένα βραβείο που του επέτρεψε να συνεχίσει σπουδές στη Βαρκελώνη και τη Μαδρίτη ως το 1914. 

 

Το 1915 επισκέφτηκε τη Γαλλία και υιοθέτησε το μεταϊμπρεσιονιστικό ύφος που θα τον χαρακτήριζε.

 

 Όταν επέστρεψε πέρασε από μια φάση που είναι γνωστή ως «μπλε περίοδός» του, λόγω του χρώματος που κυριαρχούσε στα έργα του. 

 

Το 1921 εγκατέλειψε την πόλη και μετακόμισε με τη σύντροφο και μοντέλο Juanita Rios στην παραθαλάσσια πόλη Macuto, όπου αγόρασε μια έκταση, έχτισε σχεδόν μόνος διάφορες καλύβες εκεί και ζούσε σε σχεδόν πρωτόγονη κατάσταση, ενώ εξακολουθούσε να χτίζει το σπίτι του που ονόμαζε “Little Castle”. 

 

Από το 1924 περνά μια «λευκή περίοδο», κατά την οποία ζωγραφίζει παραθαλάσσια τοπία της περιοχής, ενώ πειραματίζεται με διάφορα υλικά. 

 

Μερικά από αυτά αγγίζουν τα όρια της αφηρημένης τέχνης. 

 

Υπέφερε σε όλη του τη ζωή από ψυχολογικά προβλήματα και το 1933 κατέρρευσε από νευρική κρίση, αν και συνέχισε να ζωγραφίζει. 

 

Το 1935 ξεκινά η «σέπια περίοδος». 

 

Από το 1937 αρχίζει να κατασκευάζει κούκλες σε φυσικό μέγεθος, τα οποίες χρησιμοποιούσε και ως μοντέλα. 

 

 

Επηρεασμένος από τον Goya φτιάχνει μια σειρά από γυμνά που αναφέρονται στη Maja του Ισπανού δημιουργού. 

 

 

Προς το τέλος της ζωής του η παραγωγή του μειώθηκε καθώς η ψυχική του κυρίως υγεία χειροτέρευε.

 

Το 1953 κέρδισε το ετήσιο Εθνικό Βραβείο Ζωγραφικής, αλλά εισήχθη σε ίδρυμα όπου πέθανε τον επόμενο χρόνο. 

 

Ζωγράφισε κυρίως τοπία και γυμνά με ιδιαίτερα αφαιρετικό τρόπο. 

 

Θεωρείται από τους πρωτοπόρους της μοντέρνας τέχνης της Λατινικής Αμερικής. 

 

Κάποιοι μάλιστα τον θεωρούν πρόδρομο της Arte Povera.

 

 Μια από τις πολλές αυτοπροσωπογραφίες του με φόντο τις κούκλες του.