MARIO PRASSINOS (1916-1985)

 

Ελληνικής καταγωγής γάλλος ζωγράφος, χαράκτης και σκηνογράφος, γνωστός ως Mario Prassinos. 

 

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, αλλά το 1922 διέφυγε της καταστροφής με την οικογένειά του και έκτοτε έζησε στο Παρίσι. 

 

Στα 16 του αρχίζει μαθήματα ζωγραφικής και τόσο αυτός, όσο και η αδελφή του Gisele Prassinos (γνωστή σουρεαλίστρια συγγραφέας) έρχονται σε επαφή με τους σουρεαλιστικούς κύκλους.

 

 Η πρώτη του ατομική έκθεση γίνεται το 1938. 

 

Εκτός από πίνακες κάνει εξώφυλλα και εικονογραφήσεις βιβλίων. 

 

Κατά τον πόλεμο θα συναντήσει τον Camus και τον Sartre (θα εικονογραφήσει μάλιστα βιβλίο του τελευταίου με έγχρωμα χαρακτικά). 

 

Έχει δουλέψει σε σκηνικά θεάτρου και από το 1951 φιλοτεχνούσε ταπισερί. 

 

Το 1953 θα εικονογραφήσει με ασπρόμαυρα χαρακτικά το «Κοράκι» του Poe και στα τέλη των 50ς θα ταξιδέψει στην Ελλάδα.

 

Σε όλη του τη ζωή θα εργαστεί στο χώρο της ζωγραφικής, του θεάτρου και των εκδόσεων.

 

 Το 1969 έκανε σκηνικά και κοστούμια για μπαλέτο του Ιάννη Ξενάκη. 

 

Τιμήθηκε από το γαλλικό κράτος και έκανε πολλές εκθέσεις στη Γαλλία και το εξωτερικό. Επίσης έχουν οργανωθεί αναδρομικές του. 

 

Τα έργα του, αρχικά πορτρέτα και στη συνέχεια πολύ ιδιόρρυθμα τοπία και αφηρημένα, διαθέτουν μια σουρεαλιστική διάθεση.

 

 

BALTHUS (1908-2001)

 

Ψευδώνυμο του Balthasar Klossowski, γαλλο-πολωνού ζωγράφου γεννημένου στο Παρίσι από γονείς αριστοκρατικής καταγωγής. 

 

Ο πατέρας του ήταν ιστορικός τέχνης και η μητέρα του ζωγράφος. Μεγάλωσε σε υψηλό καλλιτεχνικό περιβάλλον (στο σπίτι τους συχνοί επισκέπτες ήταν οι André Gide, Cocteau, Denis, Bonnard κ.ά.) 

 

Τα ειδυλλιακά παιδικά του χρόνια διακόπηκαν από τον πόλεμο, όταν αναγκάστηκαν να μείνουν στην ουδέτερη Ελβετία (η μητέρα του ήταν εβραϊκής καταγωγής). 

 

Το 1917 οι γονείς χωρίζουν και μένει με τη μητέρα και τον αδελφό του (τον μετέπειτα συγγραφέα και φιλόσοφο Pierre Klossowski) στη Γενεύη. 

 

Το 1918 η μητέρα του γίνεται ερωμένη του Rilke, ο οποίος θαυμάζει το ταλέντο του νεαρού Balthus και τον βοηθά να εκδώσει μια εικονογραφημένη ιστορία το 1921, μόλις 13 ετών, που έδειχνε την εφ’ όρου ζωής αγάπη του για τις γάτες. 

 

Την ίδια χρονιά μετακομίζουν στο Βερολίνο. Το 1926 αντιγράφει τοιχογραφίες του Piero della Francesca στη Φλωρεντία. Το 1930-31 υπηρετεί στο γαλλικό στρατό στο Μαρόκο. 

 

Απ΄το 1933 εγκαθίσταται στο Παρίσι. Οι πίνακές του την εποχή αυτοί είναι ρεαλιστικοί, αλλά διαθέτουν και σουρεαλιστική επιρροή με ιδιαίτερη ονειρικότητα. Το 1934 έργο του «Μάθημα Κιθάρας» προξενεί σκάνδαλο. 

 

Φίλοι του ήταν πολλοί συγγραφείς και ζωγράφοι που εκτιμούσαν τη δουλειά του (στενότερος παρέμεινε ο Giacometti), ενώ, μεταξύ άλλων, ο Albert Camus του ζήτησε να κάνει σκηνικά για παράσταση έργου του. 

 

Στον πόλεμο κατέφυγε πάλι στην Ελβετία. Ήδη από τα 30ς η φήμη του ήταν διεθνής. 

 

Από το 1964 έζησε στη Ρώμη, στη Villa Medici, ως διευθυντής της Γαλλικής Ακαδημίας, όπου υπήρξε φίλος του Fellini και του Guttuso. Από το 1977 έζησε σε πολυτελές σαλέ στην Ελβετία με τη γιαπωνέζα, πολύ μικρότερή του δεύτερη σύζυγό του. 

 

Εκκεντρικός, τονίζοντας την αριστοκρατική καταγωγή και τα πολυτελή του γούστα, διατήρησε ένα μυστήριο γύρω από το άτομό του, ενώ συναναστράφηκε με μεγάλες προσωπικότητες του 20ού αιώνα από πολλούς χώρους. 

 

Η ζωγραφική του, κλασική, αλλά ταυτόχρονα με έντονο ερωτισμό και ονειρική ποιότητα, έχει προξενήσει και ισχυρή πολεμική λόγω της συχνότατης παρουσίας γυμνών ή ημίγυμνων έφηβων κοριτσιών σε ηδυπαθείς πόζες.