ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΕ ΤΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥΣ

YANG QIAN (1959-

στις Νοεμβρίου 07, 2026

Κινέζος ζωγράφος που σπούδασε τέχνη από το 1982 στο Sichuan . Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις ΗΠΑ, στο Πανεπιστήμιο της Florida , απ’ όπου αποφοίτησε το 1988. Διδάσκει τέχνη από διάφορες θέσεις στην Κίνα, αλλά και σε επισκέψεις του στις ΗΠΑ, και ζει στο Πεκίνο. Έχει κάνει πολλές εκθέσεις τόσο στην πατρίδα του όσο και στο εξωτερικό. Συχνά τα έργα του κάνουν αναφορές στη δυτική ζωγραφική και γενικότερα το ύφος του είναι δυτικότροπο. Ασχολήθηκε με διαφορετικές θεματολογίες (πάντοτε ποιητικά ρεαλιστικές), η γνωστότερη σειρά του όμως είναι αυτή που απεικονίζει γυναικείες προσωπογραφίες ή γυμνά – οι γυναίκες είναι συνήθως από την Άπω Ανατολή - που βρίσκονται σε μπάνια θολά από ατμούς ή σε αίθουσες καραόκε. Η ατμόσφαιρα όμως είναι πάντοτε ομιχλώδης. Γενικά χρησιμοποιεί την δεξιότητά του να παράγει «θολά», μυστηριώδη, ατμοσφαιρικά περιβάλλοντα, μπερδεύοντας έτσι τα όρια ανάμεσα στην παραίσθηση και την πραγματικότητα. ...

Ένας από τους σημαντικότερους ζωγράφους της «Χρυσής Εποχής της Ολλανδικής Ζωγραφικής».

Γνωρίζουμε πολύ λίγα για τη ζωή του, πάντως έζησε και εργάστηκε στην περιοχή του Ντελφτ.

Δεν ξέρουμε κάτι για την εκπαίδευσή του, αλλά το 1653 έγινε μέλος της συντεχνίας των ζωγράφων της πόλης.

Είναι πιθανόν να έκανε και άλλο παράλληλο επάγγελμα (ίσως έμπορος έργων τέχνης), διότι παρήγαγε κατά μέσο όρο δύο μόνο πίνακες το χρόνο κι αυτούς όχι τόσο για εμπορικούς λόγους, αλλά ειδικά για ανθρώπους που θαύμαζαν τη δουλειά του. Ίσως γι’ αυτό σήμερα υπάρχουν λίγα μόνον έργα του.

Έχαιρε εκτίμησης όχι μόνο ως ζωγράφος, αλλά και ως ειδικός σε θέματα τέχνης (το 1672 είχε πάει στη Χάγη για να πιστοποιήσει τη γνησιότητα μιας συλλογής έργων τέχνης).

Τα τελευταία 3-4 χρόνια βρισκόταν σε δεινή οικονομική κατάσταση εξ αιτίας του πολέμου Γαλλίας - Ολλανδίας και αδυνατούσε να συντηρήσει την πολυμελή του οικογένεια. Έπεσε σε κατάθλιψη και πέθανε το 1675.

Ζωγράφισε σχεδόν αποκλειστικά καθημερινές σκηνές από τη ζωή της μεσαίας τάξης, κυρίως σε εσωτερικούς χώρους.

Τα έργα του, αυστηρά σε σύνθεση, διαθέτουν εκπληκτική ευαισθησία, εξαίρετη χρήση του φωτός και αποπνέουν ηρεμία και γαλήνη. Σήμερα σώζονται μόλις 35 απ’ αυτά.