Γερμανοεβραίος εξπρεσιονιστής ζωγράφος, χαράκτης και συγγραφέας, γεννημένος στη Σιλεσία.
Μαθήτευσε κοντά σε έναν λιθοξόο, σπούδασε στην σχολή τέχνης του Breslau και, μεταξύ 1906/7 στο Παρίσι, όπου έγινε φίλος με τον Madigliani.
Επέστρεψε στο Βερολίνο, όπου εργαζόταν ως εικονογράφος μόδας, ενώ ζωγράφιζε απόψεις της πόλης.
Το 1912 ξεκίνησε τη σειρά των «Αποκαλυπτικών Τοπίων», κάνοντας δραστική στροφή στο ύφος του.
Απεικονίζουν σκηνές καταστροφής, με εκρήξεις και ανθρώπους σε απόγνωση πριν το ξέσπασμα του Α᾽ παγκοσμίου πολέμου, πράγμα που κάνει τα έργα αυτά προφητικά.
Την εποχή αυτή ίδρυσε και μία εξπρεσιονιστική ομάδα καλλιτεχνών.
Μετά το τέλος του στράφηκε στον ορθόδοξο ιουδαϊσμό και φιλοτέχνησε μπαρόκ θρησκευτικές εικόνες και μια σειρά από «πορτρέτα προφητών», αλλά και πολλές αυτοπροσωπογραφίες και πορτρέτα. Πολλά από αυτά είναι εξπρεσιονιστών και ντανταϊστών καλλιτεχνών.
Από τις πολλές αυτοπροσωπογραφίες του
Ταυτόχρονα έγραφε όλο και περισσότερο, παράγοντας εξπρεσιονιστικά κείμενα και άρθρα για εφημερίδες.
Έφτιαξε επίσης αντιπολεμικά χαρακτικά, που δείχνουν τις αριστερές και ειρηνιστικές ιδέες του.
Μετακόμισε στην Κολωνία για να αποφύγει τις αντισημιτικές εκδηλώσεις και το 1939 διέφυγε στη Βρετανία, όπου κρατήθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης ως Γερμανός, άρα πιθανός εχθρός της χώρας.
Μετά τον πόλεμο παρέμεινε εκεί άγνωστος και φτωχός ως το 1953, όταν επέστρεψε στη Γερμανία.
Στη Βρετανία, παρά τις δύσκολες συνθήκες ζωής του, παρήγαγε πολλά και σημαντικά έργα.
Το 1963 έγινε στη Γερμανία η πρώτη μεγάλη του έκθεση από το μακρινό 1918.
Τα πορτρέτα του, εξπρεσιονιστικά, παραμορφωμένα, με περίεργες προοπτικές και άγριες πινελιές, δημιουργούν αγχωτική και καταθλιπτική ατμόσφαιρα.
Τα περίφημα Αποκαλυπτικά Τοπία του ερμηνεύονται άλλοτε ως πρώιμες εικόνες του επερχόμενου πολέμου και άλλοτε ως συμβολικά έργα που εκφράζουν το χάος στις σύγχρονες (του) πόλεις.
Αυτοπροσωπογραφίες
